Maurice Leblanc, Arsène Lupin: Niesamowity dwór La Barre-y-va
Do Normandii, do otoczonego murami dworu La Barre-y-va, przyjeżdża Raoul d’Avenac, znany jako Arsène Lupin. W posiadłości dzieją się rzeczy trudne do wyjaśnienia: trzy wierzby jakby zmieniają miejsce, w rzece pojawia się złoty pył, a po okolicy krąży nieznajomy w wielkim kapeluszu. Gdy ginie pan Guercin, Lupin i brygadier Béchoux rozpoczynają śledztwo. Zaginiony testament, ślady dawnego laboratorium i tajemnica przypływów prowadzą ich ku sekretowi skrywanemu od stuleci. Niemożliwe zdarzenia układają się w logiczną całość, lecz każdy trop może być pułapką, a zaufanie — ryzykownym wyborem. Tu nic nie jest przypadkowe, a przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. „Niesamowity dwór” to kryminalna opowieść o zbrodni, złocie i tajemnicy, w której błyskotliwość Lupina zostaje wystawiona na próbę.
Książka w nowym tłumaczeniu. Przedwojenne wydanie, które było wznowione w 2021 r. okazało się być skrócone o około 40% względem oryginalnego tekstu.
Książka dostępna w Księgarni Wydawnictwa CM.
Lokalizacja miejsca powieści
Akcja La Barre-y-va rozgrywa się w Normandii, w krajobrazie, który Maurice Leblanc zbudował z rzeczywistych miejsc i literackiej fikcji. Prawdziwe są Radicatel, dolina Sekwany oraz przywoływane w powieści okolice Lillebonne i Quillebeuf. Radicatel leży dziś w granicach gminy Saint-Jean-de-Folleville. Nie ma natomiast podstaw, by utożsamiać zabytek lub konkretną posiadłość z powieściowym dworem La Barre-y-va.
Rzeczywiste są również kaplice Barre-y-va w Villequier. Ich nazwa wiąże się z „barre” — falą przypływową, która dawniej wdzierała się w górę Sekwany. Kaplice nie są jednak pierwowzorem dworu: Leblanc wykorzystał nazwę i skojarzenie z przypływem, przenosząc akcję w okolice Radicatel. Badacz Patrick Gueulle wskazuje, że właśnie tam, a nie przy kaplicach w Villequier, należy szukać literackiej lokalizacji posiadłości. To topograficzna rekonstrukcja oparta na wskazówkach z powieści, nie potwierdzony adres. Sama posiadłość, jej tajemnice i powieściowa rzeka Aurelle należą do fikcji.
Polskie wydania i skrócenia
Polskie losy powieści rozpoczęły się w 1933 roku, gdy ukazała się jako Niesamowity dwór nakładem Towarzystwa Wydawniczego Rój (tłumaczenie anonimowe). W 2009 roku książka wróciła pod tytułem Przypływ, w przekładzie Stanisława Kroszczyńskiego.
W 2021 roku wydawnictwo CM wznowiło Niesamowity dwór w anonimowym przekładzie. Później wydawca zaznaczył, że ta wersja była skrócona o ponad 40 procent. W 2026 roku CM wydało nowy przekład Wiktora Zielińskiego pod tytułem Niesamowity dwór. La Barre-y-va, przedstawiany jako pełna wersja powieści (212 stron versus 144 strony wcześniej).
